หน้านี้รวบรวม 34 ระเบียนสถานที่ที่มีชื่อจังหวัดตรงกับพะเยา ในชุดข้อมูลที่เว็บไซต์บันทึกไว้
แหล่งข้อมูลต้นทาง: TAT Data API · ค้นหาหรือเลือกจังหวัดอื่น
อุทยานแห่งชาติภูซาง เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาดอยผาหม่น ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเชียงคำ อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย และมีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวเป็นแนวยาว 30 กิโลเมตร มีพื้นที่ 284.8784 ตารางกิโลเมตร
นมัสการเจดีย์พระธาตุจอมทอง และยังได้ชมทัศนียภาพอันสวยงามของกว๊านพะเยาจากยอดเขา
อุทยานแห่งชาติดอยหลวง ครอบคลุมพื้นที่ 3 จังหวัด ได้แก่ พะเยา เชียงราย และลำปาง มีเนื้อที่ทั้งหมด 1,170 ตารางกิโลเมตร ลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อน มีป่าไม้และสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นต้นน้ำของกว๊านพะเยา แม่น้ำวัง และแม่น้ำลาว
ดอยผาหม่น เป็นเส้นแบ่งเขตแดนธรรมชาติระหว่างไทย-ลาว ห่างจากบ้านผาตั้ง 6 กิโลเมตร มีจุดชมวิวที่สามารถชมทัศนียภาพได้ 360 องศา
ฝั่งต้าไชยสถาน ตั้งอยู่บ้านไชยสถาน ตำบลเชียงม่วน อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยภูนาง ฝั่งต้า หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า ฝั่งต้าไชยสถาน มาจากคำว่า “ฝั่ง” คือฝั่งของน้ำที่เกิดจากน้ำกัดเซาะของน้ำ “ต้า” แปลว่าท่าน้ำ เพราะท่าน้ำภาษาเหนือเรียกว่า ต้า เมื่อนำมารวมกันของคำว่าฝั่งน้ำแล้วก็คือ ฝั่งต้า
วนอุทยานไดโนเสาร์แก่งหลวง ตั้งอยู่บ้านหนองกลาง ตำบลบ้านมาง เป็นจุดค้นพบซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ซอโรพอด ซึ่งเป็นไดโนเสาร์กินพืชขนาดใหญ่ครั้งแรกของภาคเหนือ
วัดนันตาราม ตั้งอยู่บ้านดอนไชย ตำบลหย่วน ใกล้กับตลาดเทศบาลตำบลเชียงคำ ไม่ปรากฏว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยใด เดิมเรียก "วัดม่าน" หรือ "จองเหนือ" เพราะอยู่ทางทิศเหนือของเทศบาลตำบลเชียงคำ
ข่วงนกยูง ตั้งอยู่ตำบลห้วยข้าวก่ำและตำบลห้วยยางขาม เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศอยู่ในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเวียงลอ ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของนกยูงไทยหรือนกยูงเขียวจำนวนมาก
อยู่ห่างอำเภอจุนตามทางหลวงหมายเลข 1021 ถึงบ้านห้วยงิ้ว ประมาณ 17 กิโลเมตร มีทางแยกเป็นทางเดินถึงบ้านน้ำจุนอีกประมาณ 12 กิโลเมตร
หอวัฒนธรรมนิทัศน์ วัดศรีโคมคำ ตั้งอยู่ตำบลเวียง อยู่ติดกับวัดศรีโคมคำ เป็นอาคาร 2 ชั้น ศิลปะล้านนาประยุกต์ ด้านหลังอาคารติดกับกว๊านพะเยา ภายในจัดแสดงวัตถุโบราณ เอกสารข้อมูลสำคัญทางประวัติศาสตร์ ทั้งทางด้านวรรณกรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น วัฒนธรรมประเพณี และวิถีความเป็นอยู่ของชาวบ้านในจังหวัดพะเยา
อุทยานแห่งชาติดอยภูนาง ตั้งอยู่ตำบลบ้านมาง ครอบคลุมพื้นที่อำเภอดอกคำใต้ อำเภอปง และอำเภอเชียงม่วน มีเนื้อที่ทั้งหมด 859.8 ตารางกิโลเมตร ลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน มียอดเขาสูงสุด คือ ดอยภูนาง สภาพป่าทั่วไปเป็นป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง และป่าดิบชื้น เป็นต้นกำเนิดของลำธารหลายสายที่ไหลรวมกันเป็นแม่น้ำยม
วัดท่าฟ้าใต้ ตั้งอยู่บ้านฟ้าสีทอง ตำบลสระ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2311 โดยครูบาธรรมเสนาและพ่อเฒ่าแสนอิฐิ ผู้นำชาวไทลื้อซึ่งอพยพมาจากสิบสองปันนา
มีพระเจดีย์สมัยเชียงแสนที่มีสภาพสมบูรณ์ เป็นวัดที่ประดิษฐานพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองพะเยา นามว่า "หลวงพ่องามเมืองเรืองฤทธิ์"
อยู่ในตำบลเวียง ไปตามทางหลวง 1148 ห่างจากตัวอำเภอ 4 กิโลเมตร เป็นวัดที่องค์พระประธานของวัดไม่มีฐานชุกชีรองรับเหมือนกับพระประธานองค์อื่น ๆ เคยมีราษฎรสร้างฐานชุกชีเพื่ออัญเชิญพระประธานขึ้นประดิษฐาน แต่ปรากฏว่าพยายามยกเท่าไรก็ยกไม่ขึ้น จึงเรียกสืบต่อกันมาว่า พระนั่งดิน
เป็นที่ประดิษฐานองค์พระธาตุเจดีย์ที่มีอายุเก่าแก่มาก
เป็นอนุสรณ์สถานที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงวีรกรรมของพลเรือน ตำรวจ ทหารที่ได้พลีชีพในการสู้รบเพื่อรักษาอธิปไตยในพื้นที่ชายแดนจังหวัดพะเยาและเชียงราย
เริ่มดำเนินงานเมื่อ พ.ศ. 2530 ในเขตหมู่บ้านปางค่า ตำบลผาช้างน้อย เพื่อส่งเสริมอาชีพให้เกษตรกรมีรายได้เพิ่มขิ้นและป้องกันปัญหาการบุกรุกทำลายป่า ตลอดจนส่งเสริมคุณภาพชีวิตของราษฎรให้ดีขึ้น พื้นที่เป็นภูเขาและเนินเขา อุณหภูมิเฉลี่ย 25.8 องศาเซลเซียส ประชากรประกอบด้วยชนเผ่าม้ง และเผ่าเย้า
สร้างในสมัยรัชกาลที่ 1 ราว พ.ศ. 2351 สร้างโดยชาวเมืองมาง มณฑลยูนานที่ถูกเจ้าเมืองน่านกวาดต้อนมาจนกระทั่งมาตั่งถิ่นฐานที่อำเภอเชียงคำนี้
ตั้งอยู่ถนนพหลโยธินระหว่างหลักกิโลเมตรที่ 734-735 เป็นสถานีเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด มีพิพิธภัณฑ์ปลาบึก แสดงเกี่ยวกับการเพาะพันธุ์ปลาบึกครั้งแรกของโลก โดยใช้พ่อแม่พันธุ์ที่เลี้ยงไว้ในบ่อดิน ปลาบึกเป็นปลาน้ำจืดไม่มีเกล็ด ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โตเต็มที่ยาว 3 เมตร น้ำหนัก 250 กิโลกรัม
อยู่ที่บ้านสันป่าม่วงใช้เส้นทางเดียวกับทางไปหมู่บ้านทำครกและโม่หิน ห่างกันประมาณ 2 กิโลเมตร ชาวป่าม่วงได้รวมตัวกันเป็นกลุ่มขึ้นทำเป็นงานอดิเรก ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากผักตบชวา ได้แก่ หมวก กระเป๋า จานรองแก้ว และของประดับตกแต่งต่าง ๆ
ตั้งอยู่ที่บ้านหล่ายอิง ใกล้กับดรงเรียนเทศบาล 3 ตำบลเวียง เป็นวัดเก่าแก่ที่สำคัญของเมืองพะเยา
เดิมคือ วนอุทยานภูลังกา
อดีตกษัตริย์ผู้ปกครองเมืองภูกามยาวลำดับที่ 9 ระหว่างปี พ.ศ. 1801-1841 เป็นยุคที่เจริญรุ่งเรืองมาก ประดิษฐานอยู่ที่สวนสาธารณะเทศบาลเมืองพะเยา (สวนสมเด็จย่า 90) หน้ากว๊านพะเยา เป็นพระสหายร่วมน้ำสาบานกับพ่อขุนเม็งรายแห่งเมืองเชียงราย
กว๊านพะเยา กว๊าน หมายถึง หนองน้ำหรือบึงน้ำขนาดใหญ่ คำนี้มีใช้ในท้องถิ่นล้านนาเฉพาะที่จังหวัดพะเยาแห่งเดียวเท่านั้น
ห่างจากอำเภอจุนตามทางหลวงหมายเลข 1021 ถึงบ้านธาตุขิงแกงประมาณ 10 กิโลเมตร แยกขวาเป็นทางเดินไปอีก 300 เมตร
ตั้งอยู่ริมถนนพหลโยธิน กม.ที่ 723 ตำบลแม่กา ห่างจากตัวเมือง 14 กิโลเมตร จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางการอบรมอาชีพด้านอุตสาหกรรมสาขาอัญมณีและเครื่องประดับ
ชมวิวหนองน้ำสีมรกต ณ เหมืองเก่าถ่านหินลิกไนต์บ้านสระ
ตื่นเช้าชมทะเลหมอก นั่งมองพระอาทิตย์ขึ้นที่ ม่อนแสนสุข
จุดเล่นน้ำคลายร้อนแห่งใหม่ของอำเภอปงที่หาดน้ำดัง
เดินชมวิถีตลาดเช้า ณ ตลาดสดอาเขตเมืองพะเยา
ชมวิวภูเขา นั่งรับลมชิลล์ๆ อ่างเก็บน้ำน้ำจุน
อุทยานแห่งชาติแม่ปืม ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดเชียงรายและพะเยา มีเนื้อที่ 350.8252 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงชัน เป็นต้นกำเนิดของลำน้ำแม่แก้วและลำน้ำแม่ปืม ซึ่งไหลลงสู่แม่น้ำอิง และไหลลงสู่กว๊านพะเยา มีสภาพป่าอุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหลายชนิด ประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
เรื่องเล่าขาน ตามตำนานเล่าว่า ชาวบ้านมักจะเห็นแสงสว่างเป็นดวงกลม ล่องลอยไปมาอยู่บนดอยสูง แสงนั้นดูสว่างเรืองรอง บางทีก็สว่างจ้าเป็นสีเหลืองสดอาบทั้งดอย ราวกับดอยทองคำ เป็นสถานที่สงบ เหมาะแก่การเจริญภาวนา
ธารน้ำจากสวรรค์ สมนาม น้ำตกธารสวรรค์